स्वदेशमै श्रम गर्दै सम्भावनाको खोजीमा सैनामैनामा एक युवाको प्रेरक यात्रा

हेल्थपत्र

२०८३ बैशाख ४ शुक्रबार

प्रहलाद वैदिक

रुपन्देही,  २३ चैत । नेपाली युवावर्ग यतिबेला भविष्यप्रति द्विविधामा छ। एकातिर वैदेशिक रोजगारीप्रतिको आकर्षण बढ्दो छ भने अर्कोतिर स्वदेशमै अवसरको अभावको गुनासो सुनिन्छ। तर,यही परिवेशबीच केही युवाहरूले स्थापित धारणा तोड्दै आफ्नै माटोमा सम्भावनाको बाटो कोरिरहेका छन्।

गुल्मीको मदाने गाउँपालिका-५ मा जन्मिएका २१ वर्षीय एक युवा विशाल खड्का यस्तै उदाहरण प्रस्तुत गरेका छन्। विगत चार वर्षदेखि रुपन्देहीको सैनामैना क्षेत्रको हाटबजारमा उनले आफ्नी आमासँग मिलेर मम र चाउमिन बेच्ने सानो व्यवसाय सञ्चालन गर्दै आएका छन्। सामान्य देखिने यो पेशालाई उनले निरन्तरता, अनुशासन र आत्मसम्मानका साथ अघि बढाएका छन्, जसले उनको सोच र कर्मबीचको स्पष्ट सम्बन्ध देखाउँछ। स्थानीय स्तरमा सञ्चालन भइरहेको यस्तो सानो उद्यमले केवल व्यक्तिगत जीविकोपार्जन मात्र सुनिश्चित गरेको छैन,यसले समाजमा श्रमप्रतिको दृष्टिकोण परिवर्तन गर्ने संकेत पनि दिएको छ।

कामलाई ‘सानो’ र ‘ठूलो’ भनेर वर्गीकरण गर्ने परम्परागत सोचबीच, उनले कुनै पनि श्रम गरिमामय हुन्छ भन्ने सन्देश व्यवहारमै स्थापित गरेका छन्। यस्तै,वैदेशिक रोजगारीलाई मात्र सफलताको मापन मान्ने प्रवृत्तिबीच, स्वदेशमै सम्भावना खोज्ने उनको प्रयासले वैकल्पिक सोचको आवश्यकता औँल्याएको छ। सानो लगानी, सीमित स्रोत र निरन्तर मेहनतबाट पनि आत्मनिर्भर बन्न सकिन्छ भन्ने यथार्थलाई उनले जीवन्त बनाएका छन्।

यसले स्थानीय अर्थतन्त्रमा समेत सूक्ष्म तर महत्वपूर्ण योगदान पुर्याउने सम्भावना देखाउँछ। उनको यात्रामा आमासँगको सहकार्य अर्को महत्वपूर्ण पक्ष हो। पारिवारिक एकता, साझा जिम्मेवारी र सहकार्यले सानो उद्यमलाई पनि दिगो बनाउन सक्छ भन्ने सन्देश यसले दिन्छ। यसरी परिवार केवल सामाजिक संरचना मात्र नभई उत्पादनशील इकाइका रूपमा पनि स्थापित हुन सक्छ भन्ने संकेत देखिन्छ।

चार वर्षसम्म एउटै कार्यमा निरन्तर लागिरहनु उनको धैर्यता र दीर्घकालीन सोचको परिचायक हो। तत्काल सफलता खोज्ने प्रवृत्तिका बीच, यस्तो निरन्तरताले सफलता प्रक्रियामै निहित हुन्छ भन्ने स्पष्ट पार्छ।यही सन्दर्भले एउटा गहिरो प्रश्न उठाउँछ! के वास्तवमै अवसर विदेशमै मात्र सीमित छ? यस उदाहरणले देखाउँछ, अवसर स्थानमा होइन,सोचमा निर्भर हुन्छ।

जब युवा आफ्नो क्षमतामा विश्वास गरेर सानो भए पनि केही सुरु गर्ने निर्णय गर्छ, त्यहीँबाट परिवर्तनको सुरुवात हुन्छ। यसैले, यो कथा केवल एक व्यक्तिको जीविकोपार्जनको यात्रा होइन; यो समग्र युवापुस्ताका लागि एउटा सन्देश हो।

अवसरको प्रतीक्षा होइन, सिर्जना गर्न सक्ने साहस आवश्यक छ। सानो प्रयासलाई निरन्तरता दिन सकियो भने, त्यही प्रयास भोलिको ठूलो उपलब्धिको आधार बन्न सक्छ।

अन्ततःयस्ता उदाहरणहरूले स्पष्ट संकेत गर्छन्। देश विकास ठूला भाषण र योजनाले मात्र सम्भव हुँदैन,यसको वास्तविक आधार यस्तै साना तर अडिग श्रम र प्रयासहरू हुन्। र, जब प्रत्येक युवाले “म के पाउँछु?” भन्दा “म के गर्न सक्छु?” भन्ने सोच विकास गर्छ, त्यहीँबाट व्यक्तिगत सफलता मात्र होइन,राष्ट्रको समृद्धिको यात्रा पनि सुरु हुन्छ।

सम्बन्धित समाचार

सबैभन्दा धेरै हेरिएको समाचारहरु

फेसबुक